ปมด้อยในวัยประถม..
ลบได้จริงหรือ ?
ได้ครับ..
ถ้าทำความเข้าใจ
(แปลว่า เข้าไปในใจ อย่างแท้จริง.. จริงๆ)
ว่าเรื่อง.. มันได้ผ่านมาแล้ว..
กลับไปแก้ไม่ได้อีกแล้ว
และแน่นอนว่า..
เรื่องดีๆของเรา..
ก็ควรต้องเก็บมาเป็นส่วน "ประทับใจ"
เรื่อง "ร้ายๆ" ของเรา ที่เกิดกับเรา..
ก็เก็บมาสอนตัวเองว่า
จะไม่ทำ "เรื่องร้ายๆ" อย่างนั้นกับใคร
สรุปว่า
ให้ "ไม่อาฆาต" + "ไม่เอาคืน"
นั่นแหละครับ.. !!
พูดเหมือนง่าย.. แต่ทำยาก..
ซึ่งก็จริง..
แต่ประเด็นคือ..
เรา "ตั้งใจแก้ไข" หรือเปล่าล่ะ ?
แต่ถ้า...
เข้าใจจริงๆ ว่า "อาฆาต" + "ผูกใจเจ็บ"
มันเป็นความ "ไม่ดี"
คุณก็จะ "อยาก" หยุดอาฆาต+หยุดผูกใจเจ็บ
เองแหละครับ
คุณ "ตั้งใจ" + เข้าใจ..
ที่จะ "แก้ไข" ปมด้อย ของคุณหรือเปล่า ?
ถ้าไม่ตั้งใจ..เลิกมีปมด้อยแบบที่เรามี จ้างก็ไม่ได้ผล
( คนไข้ไม่กินยา ทั้งๆที่รู้ว่าป่วย ย่อมไม่มีทางหาย = ถ้าคุณยังแค้น..= คุณไม่อยากหาย )
ผมกำลังบอกคุณ นะครับ.. ว่า..
ทุกคน ต่างก็มีปมด้อยในแบบของตัวเองกันทุกคน
ขนาดพระพุทธเจ้า
ยังเป็นลูกกำพร้าเลยนะครับผม
ผมจะทำตัวหนังสือ
ตัวโตๆ
ให้อ่านนะครับ
ถ้าไม่ตั้งใจ..เลิกคิดเรื่องปมด้อย
ในแบบ..ที่เราเคยมีในวัยเด็ก
ถ้าไม่ ตั้งใจ อยากเลิกมีปม
จ้างให้..มันก็ไม่ได้ผล
การที่คนไข้ไม่กินยา
ทั้งๆที่รู้ว่าป่วย
ย่อมไม่มีทางหายฉันใด
แปลว่า -> ถ้าคุณยังแค้น
= คุณไม่อยากหาย
คร้าบ..ผม !!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น