การรู้ด้วยตาและหู กับ สารที่ได้เห็น/ได้ยิน
ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยืนสองขาสายพันธุ์มนุษย์
( ในโลกนี้นะ แหะๆ )
๑. เลือกเรื่องส่วนดีๆที่สบายใจ หรือเลือกเฉพาะมุมบวก มุมสว่าง มุมดีๆ ของเรื่องนั้นๆ
จนบางทีอาจโดนค่อนแคะเอาว่า พวกโลกสวย
แต่ผมกลับมองไปว่า ( ผมเห็นเป็น คหสต. ) ..
ถ้ามุมที่เค้ามอง มันเกี่ยวกับระดับสามัญสำนึก ในหมวดศีลธรรมและจริยธรรม
ผมก็คิดว่า..
การเรียกว่า มองโลกในแง่ดีระดับโลกยูโทเปีย น่าจะเป็นการเคารพคารวะ
แบบอวยๆไปก็ไม่เสียหาย
คือถ้าเอาเป็นว่า... ถือซะ.. ว่า.. เป็นการคารวะแนวคิด ของท่านนั้นๆ อะไรประมาณนั้นแหร่ะ
๒. เลือกส่วนที่เข้ากับรสนิยมตนเอง ไม่ว่าเรื่องนั้นจะ สว่าง หรือ มืด ขอให้ได้เห็นได้ฟังเป็นใช้ได้
เข้าทำนองคนช่างนินทานั่นแหละครับ
๓. เลือกส่วนที่เข้ากับรสนิยมตนเองเฉพาะด้านลบ อันเป็นลักษณะของคนที่กำลังเข้าสู่
การมีอาการจิตเภท ..อนาคต
อย่างน้อยๆ ต้องเป็นพวกฆาตกร ระดับขี้หมูขี้หมา
ก็ในระดับที่สนุก
กับการกระทืบจิ้งจกเล่นได้
แต่ไม่ยอมให้มันตายๆไปซะทีนั่นแหละครับ
๔. ดูทุกส่วน ไม่ว่าจะ เป็นมุมสว่าง หรือ มุมมืด แบบเข้าใจโลกเพราะเห็นมาเยอะ อาจจะเป็น
ได้ทั้งแก่สังคม คือคบคนมาก หรือ ไม่เลือกชนชั้นในการคบ หรืออาจจะเป็นเพราะแก่วัยสังขาร
พูดภาษาแบบนึกภาพตามได้ก็คงประมาณคำว่า รุ่นใหญ่ หรือ เก๋าเกมส์ อะไรประมาณนั้นครับ
๕. ดูทุกส่วน ไม่ว่าจะ เป็นมุมสว่าง หรือ มุมมืด แบบเข้าใจซะละเอียดยิบ ไม่ว่าจะเป็นมุม
อยากมี อยากได้ หรือ อยากเป็น ซึ่งตามที่ตัวผม(ไอ้เป็ด) เดาเอาเองก็คือ บรรดาเหล่าอริยะบุคคล
สี่คู่/แปดระดับ โน่นแหละครับ ที่คิดแบบนี้ได้
ส่วนไอ้เป็ดอย่างผม ยกไว้ยกเว้นข้อ ๓ กับข้อสุดท้ายแล้ว
มีแนวโนมว่าจะเหมาข้อ ๑ - ๒ - ๔ นั่นแหละ..
และ .. ข้อ ๒ .. มีอาการหนักกว่าทุกข้อ !!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น